Նույնիսկ կարճատև մեդիտացիայի պրակտիկան, որի ընթացքում երկու մարդ նայում է միմյանց աչքերի մեջ, կարող է զգալիորեն մոտեցնել նրանց: Գիտնականների միջազգային խումբը ցույց է տվել, որ «Պարզապես ինձ պես մեդիտացիան» ընդամենը երկու րոպե մեծացնում է մտերմության զգացողությունը, մեծացնում վստահությունը և նույնիսկ համաժամեցնում է մասնակիցների դեմքի արտահայտություններն ու սրտի բաբախյունը: Աշխատանքը հրապարակվել է Mindfulness ամսագրում:
Երկու փորձերի ընթացքում՝ մեկը առցանց, մյուսը՝ անձամբ, կամավորները, որոնք չէին ճանաչում միմյանց, կամ կատարում էին «պարզապես ինձ պես մեդիտացիա», կամ պարզապես նայում էին միմյանց առանց մտածելու, կամ նստած էին փակ աչքերով՝ կենտրոնանալով շնչառության վրա: Մեդիտացիայի դեպքում մասնակիցները լուռ նայում էին միմյանց՝ հիշելով այնպիսի արտահայտություններ, ինչպիսիք են՝ «Ինչպես ես, այս մարդը նույնպես ցավ և միայնություն է զգացել» կամ «Ինչպես ես, նա կամ նա ուզում է սիրված և լսված լինել»:
Դրանից հետո կամավորները գնահատում էին իրենց զուգընկերոջը. որքանով են նրանք սիրում նրան, որքան բարի և կոմպետենտ էր թվում, և որքան գումար կցանկանային տալ նրան հիպոթետիկ վստահության խաղում: Փորձի ընթացքում գրանցվում էին դեմքի արտահայտությունները, սրտի բաբախյունը և մասնակիցների միջև համաժամեցման աստիճանը:
Արդյունքները տպավորիչ էին. նույնիսկ երկու րոպեն բավարար էր ընկալվող մտերմության մակարդակը զգալիորեն բարձրացնելու համար. ազդեցությունը համեմատելի էր ավելի երկարատև պրակտիկաների արդյունքների հետ: Մասնակիցները ավելի հաճախ էին միաձայն ժպտում, համաժամեցնում էին իրենց սրտի զարկերը, ավելի առատաձեռն էին վստահության խաղում և իրենց զուգընկերներին գնահատում էին որպես ավելի բարեկամական և գրավիչ։
«Սա պարզ պրակտիկա է, բայց այն կարող է օգնել մարդկանց զգալ միմյանց», - ասաց ուսումնասիրության հեղինակ Վերա Լյուդվիգը։
Գիտնականը հույս ունի, որ այս մոտեցման պարզությունն ու մատչելիությունը կոգեշնչեն մարդկանց օգտագործել այն։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
