Constructor University-ի գիտնականների մասնակցությամբ իրականացված հետազոտությունը ցույց է տվել, որ երեխաների ծնունդն ու ընտանեկան կարգավիճակի փոփոխությունը էապես ազդում են այն բանի վրա, թե մարդիկ որտեղ են ապրում, աշխատում և օգտվում քաղաքային ծառայություններից։ Աշխատանքը հրապարակվել է npj Complexity ամսագրում։
Հետազոտողները վերլուծել են ԱՄՆ-ի մարդահամարի տվյալները և OpenStreetMap-ից ստացված քաղաքային ենթակառուցվածքների մասին տեղեկությունները՝ պարզելու համար, թե ընտանիքի կազմն ինչպես է ազդում ամենօրյա ճանապարհորդությունների արժեքի և դպրոցների, բուժհաստատությունների, խանութների ու այլ անհրաժեշտ օբյեկտների հասանելիության վրա։
Պարզվել է, որ ծնողները հաճախ պատրաստ են ավելի շատ ժամանակ ծախսել աշխատանքի ճանապարհին, որպեսզի ապրեն ավելի մոտ դպրոցներին, բուժհաստատություններին և ընտանիքի համար կարևոր այլ օբյեկտներին։ Այսպիսով, երեխայի ծնունդից հետո աշխատանքի վայրից հեռավորության և քաղաքային ենթակառուցվածքների հասանելիության միջև եղած սովորական հավասարակշռությունը փոխվում է։
Հեղինակները կարծում են, որ դա կասկածի տակ է դնում քաղաքաշինական պլանավորման ավանդական մոտեցումը, որի դեպքում քաղաքը նախագծվում է ինչ-որ «միջին» բնակչի կարիքները հաշվի առնելով։ Հետազոտողների կարծիքով, տարբեր ընտանեկան կարգավիճակ ունեցող մարդիկ քաղաքը տարբեր կերպ են օգտագործում, ուստի նրանց կարիքները պետք է առանձին հաշվի առնել։
«Մեր աշխատանքը նախ և առաջ կոչ է անում քաղաքաշինարարներին նախագծել քաղաքները՝ ելնելով մարդկանց իրական կարիքներից, — հայտարարել է հետազոտության համահեղինակ, Constructor University-ի դոցենտ Մարիանա Մասեդոն։ — Անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր ժողովրդագրական խմբերի վարքագծային տարբերությունները, որպեսզի ստեղծվեն ավելի արդար և գործառնական քաղաքներ»։
Հետազոտությունը նաև ցույց է տվել ամերիկյան քաղաքների միջև նկատելի տարբերություններ։ Մի շարք ցուցանիշներով Նյու Յորքն ու Չիկագոն ավելի հարմար են եղել ծնողների համար, մինչդեռ Հյուսթոնն ու Վիրջինիա Բիչը՝ միայնակ բնակիչների համար։ Ցինցինատին և Չիկագոն նույնպես առավելություններ են ցուցադրել երեխաներ ունեցող ընտանիքների համար, իսկ Շառլոթն ու Ատլանտան՝ ամուսնական զույգերի համար։
Միևնույն ժամանակ հեղինակները շեշտում են, որ ծնողների համար հարմար ենթակառուցվածքը սովորաբար օգտակար է նաև մյուս բնակիչների համար։ Ավելի անվտանգ ճանապարհները, քայլելու համար հարմար թաղամասերը, այգիներն ու առօրյա օգտագործման հասանելի օբյեկտները քաղաքն ավելի հարմարավետ են դարձնում՝ անկախ մարդու ընտանեկան կարգավիճակից։
Հետազոտողները նախատեսում են ստուգել իրենց մոդելը ԱՄՆ-ից դուրս։ Նրանց կարծիքով, արդյունքները կարող են էապես տարբերվել եվրոպական քաղաքներում, որտեղ կառուցապատման խտությունն ավելի բարձր է, հասարակական տրանսպորտի ցանցն ավելի զարգացած է, իսկ դպրոցները, խանութներն ու այլ ծառայություններն ավելի հաճախ տեղակայված են անմիջապես բնակելի թաղամասերում։
