Հոնկոնգի գիտության և տեխնոլոգիայի համալսարանի Ջիաժեն Չժենի գլխավորած թիմը պարզել է, որ հղիության ընթացքում և կյանքի առաջին երկու տարիների ընթացքում շաքարի սպառման նվազումը կապված է թոքերի առողջության և մեծահասակության շրջանում ասթմայի ու քրոնիկ օբստրուկտիվ թոքային հիվանդության (ՔՕԹՀ) զարգացման ավելի ցածր ռիսկի հետ։ Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է «Կլինիկական սննդի ամերիկյան հանդես» (AJCN) ամսագրում։
Առաջին 1000 օրերը՝ բեղմնավորումից մինչև երկրորդ ծննդյան օրը, համարվում են ողջ կյանքի ընթացքում առողջության զարգացման կարևորագույն ժամանակահատված։ Չնայած նախկինում ենթադրվել է, որ հղիության ընթացքում շաքարի ավելցուկը մեծացնում է երեխաների մոտ ալերգիայի և ասթմայի առաջացման ռիսկը, մեծահասակների թոքերի վրա դրա երկարաժամկետ ազդեցությունը մնում է անհասկանալի։
Հետազոտության համար հետազոտողները օգտագործել են եզակի «բնական փորձ»՝ շաքարի չափաբաժնի վերացումը Մեծ Բրիտանիայում 1953 թվականին։ Սահմանափակումների վերացումից հետո երկրում շաքարի սպառումը գրեթե կրկնապատկվել է, մինչդեռ այլ սննդամթերքի սպառումը մնացել է անփոփոխ։
Գիտնականները համեմատել են 1951-1956 թվականներին ծնված 58,670 մարդկանց առողջությունը, որոնց տվյալները պահվում են Մեծ Բրիտանիայի կենսաբանկում։ 1954 թվականի հուլիսից առաջ ծնվածները դասվել են սահմանափակ խմբին, իսկ ավելի ուշ ծնվածները՝ անսահմանափակ խմբին։
Արդյունքները ապշեցուցիչ էին. մասնակիցները, որոնք սահմանափակել են շաքարի օգտագործումը իրենց սննդակարգում՝ թե՛ հղիության ընթացքում, թե՛ կյանքի առաջին երկու տարիներին, ունեցել են ասթմա զարգացնելու 25%-ով և ՔԱՀ-ի 27%-ով ցածր ռիսկ։ Նրանք նաև ունեցել են ավելի լավ շնչառական ֆունկցիա՝ ավելի բարձր արտաշնչման ծավալներով և թոքերի տարողությամբ։
Հեղինակները կարծում են, որ այս տվյալները կօգնեն ավելի լավ հասկանալ, թե ինչպես է վաղ կյանքի սնունդը ազդում քրոնիկ հիվանդությունների ռիսկի վրա մեծահասակության շրջանում, և կոչ են անում անցկացնել նոր կլինիկական փորձարկումներ՝ պատճառահետևանքային կապերը հաստատելու համար։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
