Կիվին, տարեկանի հացը և աղի բարձր պարունակությամբ հանքային ջուրը օգնում են թեթևացնել քրոնիկ փորկապության ախտանիշները՝ բարելավելով կղանքի հաճախականությունը և խտությունը: Այս եզրակացությանն են հանգել Լոնդոնի Քինգս քոլեջի մասնագետները: Նրանց ուսումնասիրությունը հրապարակվել է Neurogastroenterology & Motility (NeuroMo) ամսագրում:
Իրենց ուսումնասիրության մեջ գիտնականները վերլուծել են նախկինում հրապարակված մոտ 75 կլինիկական ուսումնասիրություններ: Արդյունքները ցույց են տվել, որ վերոնշյալ մթերքներից բացի, արդյունավետ են եղել նաև պսիլիումի կեղև, որոշակի պրոբիոտիկ շտամներ և մագնեզիումի օքսիդ պարունակող հավելումները: Այս հավելումները նպաստել են աղիների ֆունկցիայի կարգավորմանը և ընդհանուր բարեկեցության բարելավմանը:
Հեղինակները ընդգծել են, որ, հակառակ տարածված խորհուրդների, մանրաթելերի ընդունման ավելացումը միշտ չէ, որ դրական արդյունքներ է տալիս: Սննդային մանրաթելը բուսական սննդի բաղադրիչ է, որը չի մարսվում մարսողական ֆերմենտների կողմից:
Մանրաթելը դասակարգվում է որպես լուծելի և անլուծելի: Լուծվող մանրաթելը վերածվում է գելանման նյութի, երբ ենթարկվում է ջրի, մինչդեռ անլուծելի մանրաթելը գրեթե անփոփոխ անցնում է մարսողական տրակտով:
Մետա-վերլուծությունը պարզել է, որ սննդային մանրաթելերի ընդունումը մեծացնելու առաջարկությունը չունի համոզիչ ապացույցներ, եթե հաշվի չեն առնվում մանրաթելի տեսակը և հիվանդների անհատական բնութագրերը:
Հետազոտողները եզրակացնում են, որ նոր ուղեցույցները կօգնեն բժիշկներին ավելի ճշգրիտ ընտրել ոչ դեղորայքային բուժման ռազմավարություններ և կօգնեն հիվանդներին կառավարել ախտանիշները դիետայի միջոցով՝ առանց լուծողականների մշտական օգտագործման անհրաժեշտության։
