Հիմնական կերակուրը ավելի վաղ տեղափոխելը օգնում է հակազդել ճարպակալման գենետիկ ռիսկին: Այս եզրակացությանն են հանգել իսպանացի գիտնականները: Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են «Obesity» ամսագրում:
Ուսումնասիրությանը մասնակցել են գրեթե 1200 ավելորդ քաշ ունեցող և ճարպակալած մեծահասակներ, որոնք դիետիկ թերապիա են անցել Իսպանիայի վեց կլինիկաներում: Հետազոտողները հատուկ ուշադրություն են դարձրել սննդի ընդունման ժամանակի և ճարպակալման նկատմամբ պոլիգենային նախատրամադրվածության միջև փոխազդեցությանը: Այս գենետիկ նախատրամադրվածությունը գնահատվել է 97 հայտնի գենետիկական մարկերների միջոցով:
Մասնակիցները բաժանվել են խմբերի՝ կախված նրանից, թե նրանք օրվա ընթացքում ավելի վաղ են կերել, թե ուշ, և նրանց առաջընթացը վերահսկվել է ինչպես ակտիվ բուժման ընթացքում, այնպես էլ տարիներ անց:
Վերլուծությունը ցույց է տվել, որ սննդի ընդունման ժամանակը չի ազդում դիետայի ընթացքում քաշի կորստի տեմպի կամ տոկոսի վրա, բայց այն նշանակալի է մարմնի զանգվածի սկզբնական ինդեքսի և երկարաժամկետ հեռանկարում արդյունքի պահպանման համար: Թերապիայի ավարտից տասներկու տարի անց, ավելի ուշ կերած մասնակիցների մոտ մարմնի քաշի միջին աճը կազմել է 2.2%՝ ուտելու հետաձգման յուրաքանչյուր ժամի համար:
Սննդի ընդունման ժամանակի և մարմնի զանգվածի ինդեքսի միջև կապը հատկապես ուժեղ էր ճարպակալման նկատմամբ բարձր գենետիկ նախատրամադրվածություն ունեցող մարդկանց մոտ: Նրանց համար կերակուրը «հետաձգելու» յուրաքանչյուր ժամը կապված էր մարմնի զանգվածի ինդեքսի (ՄԶԻ) մեկ քառակուսի մետրի համար ավելի քան երկու կիլոգրամ աճի հետ։ Նման օրինաչափություն չի նկատվել միջին կամ ցածր գենետիկ ռիսկ ունեցող մարդկանց մոտ։
Գիտնականները նաև բացահայտել են երկու գենետիկ տարբերակ, որոնք կարող են տարբեր կերպ ազդել մարմնի քաշի վրա՝ կախված կերակուրի ընդունման ժամից. մեկը մեծացնում է ռիսկը, մյուսը կարող է պաշտպանիչ ազդեցություն ունենալ։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
