Ադրբեջանի նախագահին դուր չի գալիս, երբ լրագրողները արտասահմանից գումար են ստանում։ Բայց երկրում նրա կառավարման երկու տասնամյակը անկախ մամուլի համար անտանելի պայմաններ ստեղծեց, և լրագրողները ստիպված էին հովանավորներ փնտրել Եվրոպայում։
Այժմ այն դարձել է անօրինական, և տասնյակ լրագրողներ հայտնվել են բանտում, իսկ քաղբանտարկյալների թիվը երկրում գերազանցել է 300-ը, գրում է BBC-ն։
Երբ 2024 թվականի նոյեմբերին Բաքվում սկսվեց ՄԱԿ-ի կլիմայական գագաթնաժողովը, ոմանք հույս ունեին, որ օտարերկրացիների ժամանումը և Ադրբեջանի՝ աշխարհի հանդեպ «հյուրընկալ թվալու» ցանկությունը կստիպի իշխանություններին ազատ արձակել տասնյակ լրագրողների, ովքեր բանտարկվել են այդ տարվա ընթացքում:
Մյուսները պնդում էին, որ, ընդհակառակը, գագաթնաժողովից հետո ձերբակալությունները կշարունակվեն։Վերջիններս ճիշտ էին։
Ըստ «Հանուն Ադրբեջանի քաղբանտարկյալների ազատության» միության՝ երկրում արդեն կա ավելի քան 300 քաղբանտարկյալ։
Նրանց թվում կան լրագրողներ, իրավապաշտպաններ, կուսակցական ակտիվիստներ, բանակում խոշտանգումների ենթարկվածներ։ Ավելին, նշվում է, որ այս դարասկզբից այդքան քաղբանտարկյալներ երկրում չեն եղել։
Սկզբում դիտորդները հետաքրքրվել են ձերբակալությունների պատճառներով, խոսել ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների վատթարացման և 2024 թվականի փետրվարի նախագահական ընտրությունների մասին, բայց հետո ամեն ինչ պարզվել է։
Բազմաթիվ ադրբեջանցի լրագրողներ, ովքեր թողել են մասնագիտությունը, լքել երկիրը կամ աշխատում են արտասահմանյան լրատվամիջոցներում, իրենց ապահով չեն զգում։ Գրանցվել են Ադրբեջանից Վրաստան, Ֆրանսիա, Գերմանիա և այլ երկրներ մեկնած լրագրողների վրա հարձակումների դեպքեր։
