Ադրբեջանական բանտում գտնվող Վիգեն Էուլջեքջյանը արդեն 28 օր է՝ հացադուլի մեջ է։ Հարազատները նրա առողջական վիճակի մասին որևէ տեղեկություն չունեն։
«Փաստինֆո»-ի հետ զրույցում Էուլջեքջյանի փաստաբան, արգենտինաբնակ միջազգային իրավաբան Լուչիանա Մինասյանը ասաց, որ մտադիր են բժշկական օգնություն ցուցաբերելու խնդրանքով դիմել անմիջապես Ադրբեջանի իշխանություններին։ «Բանն այն է, որ Վիգենի հետ նույն խցում գտնվող նրա ընկերը նույնպես բժշկական օգնության կարիք ունի։ Նրա առողջական վիճակը ևս ծայրահեղ ծանր է, բայց ընտանիքը հրաժարվում է դրա մասին խոսել։ Թերևս վախենում են Բաքվում գտնվող իրենց սիրելիների նկատմամբ վրեժխնդրությունից»,– ասաց Մինասյանը։
Հարցին՝ Հայաստանի կառավարությունից որևէ ակնկալիք ունե՞ն, իրավաբանը նշեց, որ առիթ է ունեցել միայն շփվելու ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության հետ՝ Վիգեն Էուլջեքջյանի ընտանիքին տրամադրվելիք աջակցության շրջանակներում։
«2020 թվականին Հայաստանը որոշեց օգնել ռազմագերիների ընտանիքներին։ Բայց ժամանակի ընթացքում աստիճանաբար այդ աջակցությունը բարդացավ։ Դժվարությունները խորացան հատկապես այն ժամանակ, երբ Արցախի 120 հազար բնակչի հարկադիր տեղահանումը տեղի ունեցավ, ինչի արդյունքում կառավարությունը սկսեց նաև նրանց կարիքները հոգալ։ Ռազմագերիների և տեղահանվածների ընտանիքների աջակցությունը սկսեց բեռ դառնալ կառավարության համար, և այդ աջակցությունը կամաց-կամաց նվազեց։
Մինչդեռ մենք հետևում էինք որոշ ընտանիքների վիճակին և տեսնում էինք այն ծանրությունը, որն առաջանում է, երբ տան ֆինանսապես ապահովողը, կերակրողը ընտանիքի հետ չէ։ Ես շարունակ այս հարցով դիմում էի Մարդու իրավունքների պաշտպանին և նախարարությանը՝ աջակցություն տրամադրելու հնարավորության խնդրով։
Վիգենի ընտանիքը տևական ժամանակ է ծանր դրության մեջ է։ Վիգենի կինը՝ Լինդան, չէր կարողանում ապահովել մոր ուռուցքաբանական բուժման ծախսերը։ Այս պահին մենք դեռ հունիս և հուլիս ամիսների վճարումները չենք ստացել։ Սակայն ընտանիքը ազատության մեջ է, նրանց օգնել հնարավոր եղավ Հայ որբերի օգնության միության աջակցությամբ։ Իսկ Վիգենի առողջական վիճակի մասին որևէ տեղեկություն այս պահին հասանելի չէ։ Բացի այդ՝ որևէ բժշկական օգնություն գերիների համար հասանելի չէ»,– պատմեց Մինասյանը։
Հիշեցնենք, որ 46-ամյա Էուլջեքջյանը Հայաստանի և Լիբանանի քաղաքացի է, որին առևանգել են ադրբեջանական զորքերը Լեռնային Ղարաբաղում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հրադադարի համաձայնագրից մեկ օր անց, որը վերջ դրեց Արցախյան 44-օրյա պատերազմին։ Նա Ադրբեջանի կողմից պահվող վեց քաղաքացիական պատանդներից մեկն է։
Սա Էուլջեքջյանի ձեռնարկած առնվազն երրորդ հացադուլն է վերջին տարիներին։ 2023 թվականին նա 24 օր հացադուլ էր հայտարարել այն բանից հետո, երբ իր գերեվարողները հրաժարվել էին թույլ տալ նրան կնոջ հետ խոսել արաբերեն՝ պնդելով, որ փոխարենը նա խոսի նրա հետ հայերեն՝ մի լեզվով, որը կինը չի հասկանում։
Այս տարվա մայիսին նա երկշաբաթյա հացադուլ հայտարարեց, քանի որ նրան ընդհանրապես թույլ չտվեցին զանգահարել կնոջը։ Դրանից հետո նրան թույլատրվեց զանգահարել կնոջը ամիսը մեկ անգամ։ Հունիսին նրա հեռախոսազանգը, ըստ որոշ տեղեկությունների, հնարավոր էր դարձել Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեի միջամտությամբ։
Գերության հինգ տարիների ընթացքում Էուլջեքջյանը ենթարկվել է ֆիզիկական և հոգեբանական բռնությունների։ «Ճշմարտության և արդարադատության կենտրոնի» զեկույցի համաձայն՝ երբ Էուլջեքջյանը առաջին անգամ գերեվարվել էր, նրան ծեծել են մինչև գիտակցության կորուստը։ Նա նաև ենթարկվել է կեղծ մահապատժի։ Հեռուստատեսային հարցաքննությունների ժամանակ Էուլջեքջյանի ձեռքի վրա, որտեղ նախկինում խաչի դաջվածք ուներ, երևում են այրվածքներ, ինչը ենթադրում է, որ այն այրել են։
Էուլջեքջյանի գերեվարողները, ըստ ամենայնի, նրան զրկել են պատշաճ սննդից և բժշկական օգնությունից՝ մարսողական խանգարումների պատճառով, ինչը հանգեցրել է քաշի կորստի և ցավերի։
