Թվային հաղորդակցության մասնագետները պարզել են, թե ինչու են ժամանակակից դեռահասները գնալով ավելի քիչ հակված պատասխանելու ձայնային զանգերին՝ նախընտրելով հաղորդագրությունները: Պարզվում է, որ սա ոչ միայն տարիքային քմահաճույք է, այլ թվային հաղորդակցության նոր նորմ, որը արտացոլում է սոցիալական սովորությունների և հուզական ռազմավարությունների փոփոխությունը: Այս մասին հաղորդում է The Conversation-ը:
Չնայած դեռահասների ձեռքում սմարթֆոնների մշտական գոյությանը, ձայնային զանգերը այլևս նրանց հաղորդակցման հիմնական միջոցը չեն: Դրանք ընկալվում են որպես անհարմար և ներխուժող. կենդանի զրույցը պահանջում է անհապաղ արձագանք, մինչդեռ հաղորդագրությունները թույլ են տալիս վերահսկել բովանդակությունը, արձագանքման ժամանակը և ներգրավվածության աստիճանը:
Հետազոտության հեղինակները նշում են, որ դեռահասները ձգտում են կառավարել իրենց ժամանակը, հույզերը և մատչելիության մակարդակը: Զանգին պատասխանելուց հրաժարվելը գնալով ավելի շատ է դիտվում որպես անձնական սահմանները պաշտպանելու և սթրեսը նվազեցնելու միջոց՝ թվային մշտական մատչելիության համատեքստում:
Մասնագետները ընդգծում են, որ լռությունը կամ արձագանքի ուշացումը այլևս անքաղաքավարի չեն համարվում: Ընդհակառակը, դրանք դառնում են նոր «թվային քաղաքավարության» մաս, որտեղ կարևոր են համաձայնությունը, սպասումը և ուրիշի տարածքի նկատմամբ հարգանքը:
Նրանց կարծիքով, դեռահասների կողմից զանգերին պատասխանելուց հրաժարվելը չի արտացոլում սոցիալական հմտությունների կորուստ, այլ հաղորդակցման այլ մշակույթի ձևավորում՝ ավելի գիտակից և հուզական հարմարավետության վրա կենտրոնացած։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
