168.am-ը գրել է.
Սահմանազատման և սահմանագծման կանոնակարգի սահմանադրականության հարցի քննարկումը փորձաքար դարձավ սահմանադրական իրավունքի և իրավունքով զբաղվող անձանց համար:
Բայց առողջ քննարկումը հունից հանեց բացառապես Սահմանադրական դատարանի (ՍԴ) որոշ դատավորների, որոնց թվում էր, որ այդ պաշտոնին նշանակման պահից իրավունքից ու իրավաբանությունից կարող են միայն իրենք զրուցել թեյի սեղանի շուրջը, իսկ մնացածը կարող են բացառապես հիանալ տարբեր իշխանական տաղավարներում այդ ճամարտակությունները լսելիս և զարմանան, թե ինչպես դատավորի երդումից հետո ՍԴ դատավոր դարձած անձը մեծահոգաբար ներել է իրեն քրեական հետապնդման ենթարկող դատախազին, սակայն բարձրացնում է իրեն հրապարակավ քննադատող հանրային գործչին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը:
Մի քանի զեկուցողով և մի քանի հատուկ կարծիքով հայտնի որոշումից հետո ՍԴ դատավորների փորձերը՝ հարցազրույցներով բացատրելու, թե ինչի մասին է իրենց որոշումը, իրենք ոչ մեկից չեն վախենում, գիշերներն էլ կարող են դուրս գալ, անվախ են, արդեն ծիծաղելի էին դարձել, որովհետև եթե իրավաբանական հանրությունն է կասկածի տակ դրել երկրի համար լուրջ նշանակություն ունեցող որոշման բովանդակության գոյությունը, իսկ երկու դատավոր էլ հատուկ կարծիքի միջոցով փորձում են պարզաբանել որոշման իմաստը, ապա ակնհայտ է, որ ՍԴ աշխատակազմի սպառնալիքը՝ Քրեական օրենսգրքի պատիժներով, չէր կարող ազդեցություն ունենալ իրավաբանների դիրքորոշման վրա:
Սպառնալիքը, ի դեպ, ստորագրված չէ որևէ մեկի կողմից:
Իսկ ընդհանրապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի բովանդակությունը, որով հանցավոր արարք է մեղսագրված հանրային-քաղաքական գործիչ Էդգար Ղազարյանին, բավականին հետաքրքիր է և ունի այնպիսի բովանդակություն, որն ուղղակի կախված է դատավորի բարձր առաքելություն իրականանցող անձին առաջադրվող պահանջների պահպանման հանգամանքից:
