Աստղագետները սովորել են տարբերակել միլիոնավոր տիեզերական «դատարկություններ» և վերջապես կարողանում են հարցնել. ի՞նչ կա դրանց ներսում։ Պարզվում է, որ իրականում ներսում ոչինչ չկա։
Սա հաղորդել է Universe Today (UT) պորտալը։
Տիեզերական դատարկությունները տիեզերքի հսկայական շրջաններ են, որոնք գրեթե զուրկ են գալակտիկաներից և նյութից։ Դրանցում նյութի միջին խտությունը կազմում է տիեզերքի միջին խտության միայն մոտ 20%-ը։ Համեմատության համար, եթե բոլոր նյութը՝ աստղերը, մոլորակները, գազը, մութ նյութը, հավասարաչափ բաշխվեին դիտարկելի տիեզերքում, մեկ խորանարդ մետրի վրա կլիներ միայն մեկ ջրածնի ատոմ։ Դատարկությունների ներսում նույնիսկ ավելի քիչ է։
Այնուամենայնիվ, դրանք լիովին անկենդան չեն։ Դրանք պարունակում են փոքրիկ թզուկ գալակտիկաներ, որոնց միջև ձգվում են գազի բարակ թելիկներ։ Համակարգչային մոդելները ցույց են տալիս, որ նույնիսկ այս դատարկություններն ունեն բարդ կառուցվածք. ավելի փոքր «փուչիկներ» թաքնված են ավելի մեծերի մեջ՝ ֆրակտալանման նախշ, որը տարածվում է տիեզերքի խորքերը։
Այնուամենայնիվ, եթե բավականաչափ խորանաք, կարող եք հասնել ոչնչից զուրկ շրջանների՝ ոչ գալակտիկաներ, ոչ գազ, ոչ տեսանելի լույս։ Դուք կարող եք այնտեղ միլիոնավոր տարիներ սպասել, մինչև մեկ ատոմ անգամ չանցնի։
Աստղագետները սիրում են նման շրջանները համեմատել անապատների հետ. կյանքն այնտեղ հնարավոր է, բայց հազվադեպ և թաքնված։ Այնուամենայնիվ, դատարկությունները ավելին են, քան պարզապես գալակտիկաների միջև եղած բացերը. դրանք տիեզերական կառուցվածքի կարևոր մասն են կազմում։ Դրանք օգնում են մեզ հասկանալ, թե ինչպես են նյութը և մութ էներգիան բաշխվում ամբողջ Տիեզերքում։
Եթե Արեգակնային համակարգը տեղափոխվեր այս դատարկություններից մեկի խորքը, երկինքը կլիներ ամբողջովին սև։ Միայն Արևը, Լուսինը և մոլորակները կմնային՝ առանց որևէ աստղի։ Հեղինակների կարծիքով, նման մեկուսացված քաղաքակրթությունը երբեք չէր հայտնաբերի այլ գալակտիկաներ կամ նույնիսկ անսահման Տիեզերքի գաղափարը։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
