Գիտնականների միջազգային խումբը պարզել է, որ որքան շատ սոցիալական զրկանքներ է մարդը ապրում կյանքի ընթացքում՝ աղքատություն, սով, մանկության դժվարություններ, սթրես և առողջապահական ծառայությունների վատ հասանելիություն, այնքան բարձր է ճանաչողական խանգարումների, հիշողության կորստի, հոգեկան խանգարումների և նույնիսկ ուղեղի կառուցվածքի ֆիզիկական փոփոխությունների ռիսկը: Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է Nature Communications (NatCom) ամսագրում:
Հետազոտողները ուսումնասիրել են վեց լատինաամերիկյան երկրներից 2211 մարդու տվյալներ, այդ թվում՝ առողջ տարեց մեծահասակների և Ալցհայմերի հիվանդությամբ կամ ճակատագլխային դեմենցիայով հիվանդների: Օգտագործելով մանկության, կրթության, սննդի, առողջության և սոցիալական կապերի վերաբերյալ մանրամասն հարցաթերթիկներ, մասնագետները կազմել են ինտեգրված ցուցանիշ, որը կոչվում է «սոցիալական էքսպոզոմ»: Որքան բարձր է արժեքը, այնքան ավելի դժվար են նրանց կյանքի հանգամանքները:
Արդյունքները միանշանակ էին. կուտակային զրկանքների բարձր մակարդակը կապված է ճանաչողական ավելի վատ կատարողականի, առօրյա գործողություններին դիմակայելու ունակության նվազման և ավելի ծանր նյարդահոգեբուժական ախտանիշների հետ: Դեմենցիայով հիվանդների մոտ դա ուղեկցվել է ուղեղի հիմնական հատվածներում մոխրագույն նյութի ծավալի նվազմամբ և նյարդային կապերի խափանումներով:
«Մենք կարողացանք առաջին անգամ ցույց տալ, որ հենց անբարենպաստ գործոնների համադրությունն է, այլ ոչ թե առանձին ցուցանիշները, որ հզոր ազդեցություն ունի ուղեղի առողջության վրա», - նշել են ուսումնասիրության հեղինակները։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
