Արեգակը մոտ հինգ անգամ պակաս մագնիսական ակտիվություն ունի, քան իրեն նման այլ աստղերը, և դա կարող է պայմանավորված լինել Արեգակնային համակարգի մոլորակներով։ Այս եզրակացությանն են հանգել Գերմանիայի Դրեզդեն-Ռոսենդորֆ քաղաքի Հելմհոլցի կենտրոնի հետազոտողները։ Աշխատանքը հրապարակվել է «Արևային ֆիզիկա» ամսագրում։
Պարզվում է, որ Վեներան, Երկիրը և Յուպիտերը իրենց մակընթացային ուժերով համաժամանակ «մղում» են Արեգակի ներքին մագնիսական շարժիչը յուրաքանչյուր 11 տարին մեկ։ Սա ստեղծում է վերադրված ցիկլերի բարդ համակարգ, այդ թվում՝ կիսամյակային տատանումներ (QBO)՝ 1.724 տարի պարբերությամբ։ Հեղինակների հաշվարկների համաձայն՝ դրանք ավտոմատ կերպով նվազեցնում են արեգակնային մագնիսական դաշտի միջին ուժը։
Այս ազդեցությունը նվազեցնում է ծայրահեղ իրադարձությունների հավանականությունը, ինչպիսին է 1859 թվականի Քարինգթոնի գերփոթորիկը, երբ բևեռային լույսեր երևացին Հռոմում և Հավանայում, և հեռագրական գծերը խափանվեցին։
Հետազոտողների կարծիքով՝ մեր աստղի համեմատաբար հանգիստ բնույթը կարող էր կարևոր պայման լինել Երկրի վրա կյանքի առաջացման և պահպանման համար։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
