Ինդիանայի համալսարանի գիտնականները պարզել են, որ վաղ փսիխոզով տառապող մարդկանց մոտ ձեռքի բռնելու ուժը նվազել է՝ առարկաները սեղմված ձեռքով ամուր բռնելու ունակությունը: Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են Ամերիկյան հոգեբուժության ամսագրում (AJP):
Հեղինակները վերլուծել են հանգստի վիճակում ֆունկցիոնալ ՄՌՏ տվյալները և բռնելու ուժի չափումները 51 առողջ կամավորների և վաղ փսիխոզով 89 հիվանդների մոտ: Փսիխոզը ծանր հոգեկան խանգարում է, որի դեպքում իրականության ընկալումը խաթարված է: Այն կարող է դրսևորվել հալյուցինացիաներով, զառանցական գաղափարներով, հուզական անկայունությամբ, առօրյա կյանքի նկատմամբ հետաքրքրության նվազմամբ, անհանգստության աճով, քնի և ախորժակի խանգարումներով:
Ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ բռնելու ուժի նվազումը կապված է ոչ միայն ֆիզիկական վիճակի, այլև ուղեղի նյարդային կապերի փոփոխությունների հետ: Փսիխոզով հիվանդները ցույց են տվել ավելի թույլ ակտիվություն առաջային գանգոսկրային կեղևի, զգայական-շարժիչային տարածքի և ուղեղիկի միջև կապող շղթաներում: Որքան ավելի արտահայտված էին այս խանգարումները, այնքան ցածր էր կյանքի որակը և այնքան բարձր էր հիվանդության առաջընթացի ռիսկը:
Աշխատանքի հեղինակներից մեկի՝ բժիշկ Մուսա-Տուքսի խոսքով՝ շարժողական խանգարումները կարող են ծառայել որպես խորը նեյրոնային փոփոխությունների ցուցիչ:
«Հոգեկան խանգարումը նման է այրվող տան։ Հալյուցինացիաներն ու զառանցանքները ծուխ են, բայց ոչ թե ծուխը պետք է բուժել, այլ կրակը։ Շարժողական խանգարումները օգնում են գտնել, թե որտեղից է սկսվել կրակը», - նշել է գիտնականը։
Գիտնականների կարծիքով, բռնվածքի ուժի ցուցիչը կարող է դառնալ խանգարումների պարզ և մատչելի բիոմարկեր՝ թույլ տալով վաղ փուլերում հայտնաբերել պաթոլոգիան։ Բացի այդ, նեյրոխթանման մեթոդները, մասնավորապես՝ տրանսկրանիալ մագնիսական խթանումը, պոտենցիալ կարող են վերականգնել ուղեղի հիմնական հատվածների միջև խզված կապերը և դրանով իսկ բարելավել հիվանդների կլինիկական վիճակը։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
