Երկրորդ Ծաղկազարդն է՝ հրեշտակների ցնծության օրը: Հայ Առաքելական Եկեղեցին Համբարձման տոնին հաջորդող չորրորդ օրը՝ կիրակի, հիշատակում է Տիրոջ մուտքը Վերին՝ Երկնային Երուսաղեմ, երբ հրեշտակներն ընդառաջ եկան՝ Տիրոջը փառաբանելու և երկրպագելու:
Օրը մեզ հիշեցնում է Քրիստոսի Համբարձումն ու հույս պարգևում՝ երկնքում երանությամբ ապրելու, նշում է Վերին Շենգավիթի Սրբոց Առաքելոց եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Հովհաննես քահանա Մարուքյանը։ Հոգևորականի խոսքով՝ յուրաքանչյուրիս համար ճանապարհ է բացվել դեպի Երկնքի Արքայություն։
«Մեզ համար բաց են դեպի Երկինք տանող դռները։ Եկեղեցու հայրերը մի համեմատություն են անում՝ ներկայացնելով Տիրոջ մուտքը Երուսաղեմ՝ ավանակին նստած։ Մարդկային տկար բնությունը՝ մեղքերով, սատանայի միջոցով բանտարկվել էր։ Տիրոջ ողորմությամբ մարդկային բնությունը ազատագրվեց, մաքրագործվեց, ներկայացավ Երկնավոր Հորը։ Երկնքի Արքայությունը ժառանգելու համար՝ պետք է խոնարհաբար՝ ավանակի նման, սիրո բեռը տանել, չարչարվել, որպեսզի արժանանանք մասնակցելու հավիտենական ճաշկերույթին»,- հավելում է հոգևորականը։
Մեկնաբանելով օրվա խորհուրդը, հոգևորականը հիշեցնում է` Հավատո Հանգանակից տողեր. «Գալոց է նովին մարմնովն եւ փառօք Հօր ի դատել զկենդանիս եւ զմեռեալս»։ Ինչպես ասվել է` Տերը գալու է նույն մարմնով և Հոր փառքով՝ դատելու ողջերին և մահացածներին: Յուրաքանչյուրս պետք է պատրաստվենք այդ օրվան՝ դիմավորելու Տիրոջը։
Ըստ ավանդության․․․
Երկրորդ Ծաղկազարդը տոնում է միայն Հայ Առաքելական Եկեղեցին, քանի որ տոնի հիմքում մեր Եկեղեցու սրբազան ավանդությունից մի դրվագ է։
«Ավանդության համաձայն, երբ մեր հավատքի հայր Գրիգոր Լուսավորիչը բանտարկված էր Խոր Վիրապում, Աստծո ողորմությամբ նրան ամեն օր այցելում էր Տիրոջ հրեշտակներից մեկը։ Համբարձման չորրորդ օրը, այսինքն՝ Երկրորդ Ծաղկազարդի կիրակի օրը, հրեշտակը չի այցելում Լուսավորչին: Հաջորդ օրը, երբ նորից է հայտնվում երկնային հրեշտակը, Լուսավորիչը հարցնում է նրան բացակայության պատճառը և տեղեկանում, որ այդ օրը երկնային քահանայապետությունը տոնում էր Հիսուսի երկինք համբառնալը և նույն օրը չորրորդ դասակարգության տոնն էր»,- նշում է քահանան։
Ըստ ավանդության` Քրիստոս համբարձվելու ժամանակ անցավ հրեշտակաց 9 դասերով՝ ամեն դասում մեկ օր հանգստանալով։
«Ո՞վ է փառքի այս Թագավորը.
Իր զորությամբ հզոր Տերը,
Պատերազմի մեջ հզոր Տերը։
Իշխաննե՛ր, վե՛ր բարձրացրեք հավիտենական դռները.
Թող բացվեն դարպասները,
Եվ ներս մտնի փառքի Թագավորը» (Սաղմոս 23:8-9):
Հրեշտակների այս երկխոսությունը Աստվածաշնչի Սաղմոսաց գրքից է: Նշված է, որ երբ Տերն անցնում էր հրեշտակների դասերի միջով, նրանք զարմացած հարցնում էին, թե ով է այս հզոր թագավորը, իսկ Քրիստոսին ուղեկցող ստորին դասի հրեշտակները բացատրում էին: Ինչպես երկրային Երուսաղեմում բնակիչները դիմավորեցին Փրկչին, այդպես էլ երկնային Երուսաղեմում, հրեշտակները դիմավորում էին Աստծուն: Յուրաքանչյուր դաս ցնծությամբ և ուրախությամբ ընդառաջ էր ելնում Տիրոջը։ Աստծո Որդին չորրորդ օրը հանգստացել է չորրորդ դասում, այդ պատճառով հրեշտակը չի այցելել Լուսավորչին։
Ինչպես հարությունից հետո Քրիստոս մնաց օդում քառասուն օր, որպեսզի մարդկանց մեջ հաստատի Իր հարության հավատը, այդպես էլ համբարձումից հետո ինը օր մնաց հրեշտակների դասերում, որպեսզի նրանց հայտնի մարդկանց փրկության խորհուրդը:
