Առաջին սերնդի հակահիստամինային դեղամիջոցներ հաճախ նշանակող բժիշկների կողմից հոսպիտալացված տարեց հիվանդները զգալիորեն ավելի բարձր ռիսկ ունեն զառանցանքի՝ մի վիճակի, որը բնութագրվում է շփոթմունքով և ապակողմնորոշմամբ: Այս եզրակացությանն են հանգել Տորոնտոյի համալսարանի հետազոտողները: Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է Ամերիկյան ծերաբուժական ընկերության (JAGS) ամսագրում:
Առաջին սերնդի հակահիստամինային դեղամիջոցները, ինչպիսիք են դիֆենհիդրամինը (Benadryl), լայնորեն օգտագործվում են ալերգիկ ռեակցիաների, եղնջացանի և անաֆիլաքսիայի բուժման համար: Այնուամենայնիվ, դրանք ուժեղ հանգստացնող ազդեցություն ունեն և տարեցների մոտ դեղորայքային բարդությունների ամենատարածված պատճառներից են: Դրան չնայած, այս դեղամիջոցները հաճախ նշանակվում են անպատշաճ կերպով:
Հետազոտողները վերլուծել են 65 տարեկան և բարձր 328,140 հիվանդների տվյալները, որոնց բուժել են 755 բժիշկներ 17 կանադական հիվանդանոցներում 2015-2022 թվականներին: Զառանցանք նկատվել է հիվանդների 34.8%-ի մոտ: Ավելին, առաջին սերնդի հակահիստամինային դեղամիջոցներ հաճախ նշանակող բժիշկների մոտ հոսպիտալացվածները 41%-ով ավելի բարձր ռիսկ ունեին զառանցանքի զարգացման, քան նրանք, ովքեր բուժվել են այդ դեղամիջոցները հազվադեպ նշանակող բժիշկների կողմից:
«Մենք հույս ունենք, որ մեր ուսումնասիրությունը բժիշկների ուշադրությունը կգրավի տարեց հիվանդների մոտ հանգստացնող հակահիստամինային դեղամիջոցների օգտագործման ռիսկերի վրա: Նման դեղամիջոցները պետք է նշանակվեն հատուկ զգուշությամբ», - նշել է ուսումնասիրության առաջատար հեղինակ, Տորոնտոյի համալսարանի բժիշկ Աարոն Դրուքերը։
Հետազոտողների խոսքով՝ արդյունքները ընդգծում են հիվանդանոցներում հակահիստամինային դեղամիջոցների ընտրության հարցում ավելի հավասարակշռված մոտեցման անհրաժեշտությունը, հատկապես տարեց մեծահասակների բուժման ժամանակ, ովքեր ավելի զգայուն են հանգստացնող դեղամիջոցների կողմնակի ազդեցությունների նկատմամբ։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
