«Ժողովուրդ» օրաթերթը գրում է. «Հայաստանում հանրային առողջության պահպանման պատասխանատուները կարծես աշխատում են ոչ թե «կանխարգելել», այլ «դեպքից հետո արձագանքել» սկզբունքով։ Սա պարզվեց նաև Ծավ գյուղի թունավորման դեպքով պայմանավորված, երբ հայտնի դարձավ, որ վերջին նմուշառումն այդ գյուղում արվել է 2024 թ.։
Առողջապահության նախարարության «Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոնի» հենց անվան մեջ կա «կանխարգելում» բառը։ Կենտրոնի պաշտոնական գործառույթների թվում էլ հստակ նշված է վարակիչ և ոչ վարակիչ հիվանդությունների, զանգվածային հիվանդացության ու թունավորումների կանխարգելումը։ ՀՎԿԱԿ-ի գլխավոր տնօրենը Ստեփան Աթոյանն է, իսկ կառույցի լիազոր մարմինը Առողջապահության նախարարությունն է, որտեղ այս ոլորտը համակարգում է փոխնախարար Լենա Նանուշյանը։
Սակայն վերջին ամիսների իրադարձությունները տրամաբանական հարց են առաջացնում՝ որտե՞ղ է կանխարգելումը։
Բյուրեղավանում այս տարի պարբերաբար աղիքային վարակին բնորոշ գանգատներով քաղաքացիներ են բուժօգնության դիմել։ Հուլիսի դեպքերի ժամանակ միայն մեկ գիշերվա ընթացքում շտապօգնությունը ստացել էր 15 կանչ, 6 քաղաքացի հոսպիտալացվել էր։ Սեպտեմբերին նույն համայնքում նորից քաղաքացիներ դիմեցին նույնատիպ գանգատներով։
Ընդ որում՝ պաշտոնական հետազոտություններով ջրի նմուշներում շեղումներ չեն հայտնաբերվել։ Սա, սակայն, պատասխանատվության հարցը չի փակում, այլ նոր հարց է առաջացնում. եթե նույն բնակավայրում ամիսներ շարունակ կրկնվում են աղիքային վարակին բնորոշ դեպքերը, ինչո՞ւ պատասխանատու համակարգը չի կարողանում վերջնականապես պարզել և վերացնել դրանց աղբյուրը։
Ավելի աղաղակող է Ծավի դեպքը։ Այստեղ վտանգը նախ պետական կանխարգելիչ համակարգը չի հայտնաբերել. բնակիչն է իր տան ծորակից հոսող ջրում մետաղական զանգված՝ սնդիկ, նկատել և ահազանգել։ Միայն դրանից հետո ՀՎԿԱԿ-ը նմուշառում է իրականացրել, և լաբորատոր հետազոտությամբ պարզվել է, որ սնդիկի պարունակությունը գերազանցում է թույլատրելի սահմանը։ Ավելին՝ հետագա նմուշառումներով մի քանի ջրաղբյուրներում ևս սնդիկի բարձր պարունակություն է արձանագրվել։
Այսինքն՝ քաղաքացին նախ պետք է վտանգը սեփական բաժակի մեջ տեսնի, հետո միայն կանխարգելման համար պետական բյուջեից ֆինանսավորվող համակարգը սկսի աշխատե՞լ։
Առողջապահության նախարարի տեղակալ Լենա Նանուշյանը համակարգում է հանրային առողջության և համաճարակաբանական ոլորտը։
Լենա Նանուշյանն ու Ստեփան Աթոյանը շարունակելո՞ւ են միայն դեպքերից հետո արձագանքել, թե որևէ մեկը վերջապես պատասխան է տալու՝ ինչու պետական «կանխարգելումը» սկսվում է այն ժամանակ, երբ քաղաքացին արդեն ահազանգում է վտանգի մասին»։
Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում
