ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գառնիկ Դանիելյանը գրում է. Միացել եմ Վարագա Սուրբ Խաչի տոնի առթիվ դեպի Նոր Վարագավանք ուխտերթին: Վարագա Սուրբ Խաչի տոնը հատուկ է միայն Հայ Եկեղեցուն, որը հաստատվել է 653թ., երբ Թոդիկ և Հովել ճգնավորները գտան Քրիսոտոսի Խաչափայտի մասունքը: Եկեղեցական ավանդության համաձայն՝ Հռոմի Դիոկղետիանոս կայսեր հալածանքներից խուսափելով՝ Ս. Հռիփսիմյանց կույսերը փախչում են Հայաստան և հաստատվում Վարագա լեռան վրա: Կույսերից Ս. Հռիփսիմեն իր պարանոցին կրում էր Քրիստոսի Խաչափայտից մի մասունք, որն էլ պահում է Վարագա լեռան քարայրներից մեկում՝ վախենալով, որ այն կընկնի հեթանոսների ձեռքը:653թ-ին Թոդիկ անունով մի կրոնավոր՝ իր սրբասեր աշակերտ Հովելի հետ միասին ճգնելու համար հաստատվում է Վարագա լեռան վրա: Նրանք աղոթքներով, խիստ ծոմապահությամբ խնդրում էին Տիրոջը, որ իրենց արժանացնի Սուրբ մասունքը գտնելուն և համբուրելուն: Մարդասեր Աստված, Ով կատարում է Իր երկյուղածների կամքը, լսեց նրանց խնդրանքը:
Եվ մի գիշեր երկնքում երևաց խաչանիշ լույսի նշանը, որը, 12 լուսեղեն սյուներով շրջապատված, մտավ եկեղեցի և կանգ առավ Սբ. Սեղանի վրա: Վանահայրն ու իր աշակերտը լույսի հետևից շտապեցին եկեղեցի և Սբ. Սեղանի վրա գտան թանկագին սուրբ նշանը` Քրիստոսի Խաչափայտի մասունքը: Նրանք ծնկի եկան և երկրպագեցին Աստծուն:
Ապա այն վերցնելով իրենց ձեռքը՝ արտասվալից համբուրեցին և գոհացան Տիրոջից: Խաչը մեր ժողովրդի համար ունի աստվածային սիրո, հավատի և հույսի խորհուրդ: Մեր հավատի անսասանությամբ ու հայրենիքի հանդեպ սիրով էլ հաղթահարելու ենք ամեն փորձություն:Ցավոք, այս նշանավոր իրադարձությանը չեն մասնակցում խղճի և հավատքի բանտարկյալներ Բագրատ և Միքայել Սրբազանները: Տավուշի հավատավոր ժողովուրդն ամեն անգամ եկեղեցի մտնելիս փնտրում է իր թեմի նվիրյալ առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանին:Մեր աղոթքներն ուղղում ենք նաև նրանց ազատությանն ու մեր երկրում արդարության հաստատմանը:
