Գիտնականների միջազգային խումբը պարզել է, որ երաժշտությունը կարող է ոչ միայն արթնացնել հույզեր և հիշողություններ, այլև անմիջականորեն ազդել այն բանի վրա, ինչ մենք հիշում ենք՝ իրադարձության ընդհանուր էության կամ մանրամասների վրա: Երաժշտություն լսելուց հետո առաջացող հուզական գրգռվածությունը կարող է հիշողության հավասարակշռությունը տեղափոխել դեպի «գլոբալ» կամ «մանրամասն» ընկալում: Աշխատանքը հրապարակվել է The Journal of Neuroscience (JN) ամսագրում:
130 ուսանող մասնակցել է փորձին: Առօրյա առարկաների պատկերները դիտելուց հետո, ոմանք լսել են տարբեր հուզական երանգներով դասական երաժշտություն, իսկ մյուսները՝ չեզոք ձայներ կամ լռություն: Հետագայում նրանց խնդրել են տարբերակել արդեն տեսած պատկերները նոր կամ նմանատիպ պատկերներից:
Պարզվել է, որ ոչ թե երաժշտության ժանրը, այլ հատկապես հուզական գրգռվածության մակարդակի փոփոխությունն է որոշել հիշողության որակը: Գրգռվածության չափավոր աճ ունեցող մասնակիցները ավելի լավ են հիշել փոքր մանրամասները, մինչդեռ ուժեղ գրգռվածությունը կամ, ընդհակառակը, դրա նվազումը օգնել է հիշողության մեջ պահպանել միայն ընդհանուր համատեքստը:
Հեղինակները ընդգծում են, որ այս հայտնագործությունը կարող է կարևոր լինել հիշողության և տրամադրության խանգարումների թերապիայի մշակման համար: Այնուամենայնիվ, երաժշտության նկատմամբ արձագանքը պարզվել է, որ խիստ անհատական է. դասական երաժշտությունը բոլոր մասնակիցների մոտ նույն հույզերը չի առաջացրել: Հետևաբար, գիտնականները հետազոտության հաջորդ քայլը տեսնում են անհատականացված երաժշտական ընտրության մեջ։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
