2025 թվականի նախօրեին ես գալիս եմ ձեզ մոտ ոչ թե շնորհավորանքներով, այլ մեր ընդհանուր իրականության ծանր գիտակցության ներքո ապագա ունենալու համար ներկան վերաիմաստավորելու խնդրանքով ու մաղթանքով:
գրում է ՀՀ ՊԵԿ նախկին նախագահ Դավիթ Անանյանը։
«Անցնող տարին նախորդ անհաջողությունների կրկնությունն էր։ 44-օրյա պատերազմը և դրանից հետո տեղի ունեցող ոչ պակաս դրամատիկ իրադարձությունները խորը վերքեր են թողել, որոնք առ այսօր թվում են անբուժելի։ Այս երկար ու ձիգ չորս տարիների ընթացքում մենք մարդկային կորուստներ ենք ունեցել, հայրենիք ենք կորցրել, մեր դեմքն ու ներքին եսն ենք կորցրել, իսկ որ ամենատխուրն է՝ մեր կորսված ներքին եսը արդարացում ու մխիթարություն է փնտրում քաղաքացիական ու քաղաքական ապատիայի և հիասթափության անվերջանալի շրջապտույտում:
Այսօր, նույն ապազգային քաղաքական քամին կրկին հայտնվել է հորիզոնում՝ ժողովրդի երեսին փչելով նախընտրական խոստումների ու կենսական պահանջները բավարարելուն ուղղված «բարի» նպատակների դատարկ շունչը։
Ի հակադրություն դրա ժողովուրդը թեև փոփոխություն է ցանկանում, բայցևայնպես սպասում է, որ իր ձայնը գուցե կլսվի և ինչ-որ մեկը պատասխանատվություն կստանձնի իր ներկան փոփոխելու և ապագան կերտելու համար: Բայց, սիրելի հայրենակիցներ, այդպես չի լինում։ Առանց համախմբման ոչինչ հնարավոր չէ։ Պատմությունը ցույց է տվել, որ համախմբված ու խիզախ ժողովուրդը կարող է հաղթահարել ամենամեծ մարտահրավերները։
Համախմբվելն անհրաժեշտություն է, եթե նույնիսկ թվում է, թե Հայրենիքի փրկության ու ազգային գաղափարների շուրջ համախմբումը պարզապես հեռավոր տեսիլք է։ Հարցեր տվե՛ք, պատասխաններ պահանջե՛ք, անտարբեր մի՛ մնացեք ձեր ազգի ճակատագրի նկատմամբ։ Չմոռանանք, որ պատմությունը միշտ կերտում են նրանք, ովքեր կարողանում են ըմբոստանալ, և թեև այն միշտ չէ, որ տանում է դեպի հեշտ ճանապարհ, բայց ավելի լավ ապագայի հույս է տալիս։
Եկեք դիմավորենք 2025 թվականը որպես նոր պայքարի մեկնարկ։
Եկե՛ք դառը ծիծաղի և արցունքների այս արտացոլման մեջ ուժ գտնենք մարտահրավեր նետելու անտարբերությանը՝ մեր շուրջը հավաքելով նրանց, ովքեր պատրաստ են համախմբվել հանուն իրենց երեխաների և իրենց Հայրենիքի ապագայի»։
