Կանայք, որոնք կեսարյան հատում են կատարում ծննդաբերության ուշ փուլերում, ավելի հակված են արգանդի ստորին հատվածի սպիներ զարգացնելու: Սա կարող է մեծացնել վաղաժամ ծննդաբերության ռիսկը հետագա հղիությունների ժամանակ, ըստ Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի (UCL) հետազոտողների: Արդյունքները հրապարակվել են «Ամերիկյան մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանդեսում» (AJOG):
Հետազոտողները ուսումնասիրել են, թե ինչպես է ծննդաբերության այն փուլը, որի ընթացքում կատարվում է վիրահատությունը, ազդում սպիների տեղակայման և ապաքինման վրա: Հետազոտությանը մասնակցել են 93 կին, որոնք կեսարյան հատում են կատարել ծննդաբերության ակտիվ փուլում՝ երբ արգանդի վզիկը լայնացել է չորս կամ ավելի սանտիմետր: Ծննդաբերությունից չորսից տասներկու ամիս անց մասնակիցները հետազոտվել են տրանսվագինալ ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով:
93 կանանցից 90-ի մոտ հայտնաբերվել են տեսանելի ներքին սպիներ: Հետազոտողները պարզել են, որ որքան մեծ է արգանդի վզիկի լայնացումը վիրահատության պահին, այնքան ավելի ցածր է գտնվել սպին արգանդի վզիկում՝ ավելի մոտ արգանդի վզիկին: Այսպիսով, ութ կամ ավելի սանտիմետր լայնացումների դեպքում սպին ամենից հաճախ առաջանում է արգանդի վզիկի ներսում կամ մոտ: Գիտնականների կարծիքով, այս տեղակայումը կապված է հետագա հղիությունների ժամանակ բարդությունների բարձր ռիսկի հետ:
Ավելին, պարզվել է, որ այս սպիները ավելի դանդաղ են լավանում, քան ավելի բարձր հատվածներում առաջացածները։
«Մենք գիտեինք, որ կեսարյան հատումները կարող են վնասել արգանդի վզիկը։ Մեր ուսումնասիրությունն առաջինն է, որն ուսումնասիրում է արգանդի որ հատվածում է տեղի ունենում այս վնասը՝ կախված ծննդաբերության այն փուլից, որում կատարվում է վիրահատությունը», - նշել է UCL Կանանց առողջության ինստիտուտի առաջատար հեղինակ, դոկտոր Մարիա Իվանը։
Գիտնականները նշում են, որ այս արդյունքները կարող են օգնել բարելավել վիրաբուժական տեխնիկան և ավելի ուշադիր հետևել կեսարյան հատումից հետո հղիություն պլանավորող կանանց։ Հետազոտողները կոչ են անում հետագա ուսումնասիրել սպիների հետևանքները և մշակել մոտեցումներ, որոնք կբարելավեն հյուսվածքների վերականգնումը։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
