1991 թվականից անկախություն հռչակած Արցախի Հանրապետությունն այսօր չկա դե ֆակտո, և անկախության օրը չնշվեց պաշտոնապես Երևանում, չհիշատակվեց օրվա խորհուրդը Հայաստանի իշխանության կողմից, չհնչեցին ուղերձներ Արցախը լուծարած և այն Ադրբեջանի կազմում ճանաչած վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանից, նախագահից, կամ ԱԺ նախագահից։
Երևանում Արցախի չլուծված հակամարտություն և վերադարձի իրավունք եզրույթները համարձակորեն կրկնում են միայն ըդդիմադիր գործիչները՝ այդ թվում Արցախի ընդդիմության թևից։ Արցախի անկախության օրով հայկական երկրորդ պետության չգոյության մասին զգուշացավ կամ գուցե վախեցավ մի բառով բնութագրել «Ապարան» ջոկատի հրամանատար, ազատամարտիկ Ռազմիկ Պետրոսյանը (Ապարանի Ռազը)։
Փորձեցինք Արցախի հողի համար կռված հրամանատարից իր զգացողության, իր վերաբերմունքի մասին հացեր տալ՝ ԽՍՀՄ –ից անկախացած ու 28 տարի անց Ադրբեջանին հանձնված Արցախի մասին, նահատակված հազարավոր զինակիցների և Բաքվի բանտերում ապօրինաբար պահվող գերիների մասին։ «Ես զինծառայող եմ, ներողություն եմ խնդրում, բայց ի պաշտոնե իրավունք չունեմ մեկնաբանություն տալ օրվա առիթով։
Իսկ ընդհանուր առմամբ, մի բան իմացեք՝ ես բացի պետական պաշտոնից, պետական քաղաքականության կրող եմ նաև»,- Euromedia24-ի հետ զրույցում կարճ եզրափակեց Ապարանի Ռազը՝ ակնարկելով, որ ՊՆ նախարար Սուրեն Պապիկյանի խորհրդական լինելուց բացի լիովին կիսում է այսօր Պապիւկյանի և նրա քաղաքական առաջնորդի վարած քաղաքական կուրսը՝ այսինքն Արցախը պիտի լինի Ադրբեջանի կազմում, կամ պիտի տանք, որ լավ ապրենք, ինչպես որ Փաշինյանն է ամեն ծանր բանակցային դրության մեջ կողմնորոշվում։
Այս թեզերի հետ փաստորեն լիովին հաշտ դարձած նախկին հրամանատարը իրեն խաբված չի համարում, և բնական է համարում իր պաշտպանած հողի դիմաց Ալևի հետ երերուն խաղաղաությունը, այդպես է ստացվում։ Երբ հարցրինք՝ Արցախի հետ կապված ամեն բան մոռացության տալն է պետական քաղաքականությունը, ուրեմն ուրացման գաղափարի կրողն եք, այո՞, Ռազմիկ Պետրոսյանն արձագանքեց․ «Ոչ մի բան մոռացության չի տրվում, մենք զինվոր ենք, զինվորի խնդիրը հայրենիքի պաշտպանությունն է, ես պաշտպանում եմ ու պաշտպանելու եմ իմ հայրենիքը մինչև վերջ», -ասաց նա ու չմանրամասնեց պարադոքսը՝ ոնց են տալիս ու հետն էլ պաշտպանում։
