ԱԺ Ֆինանսավարկային և տնտեսական հանձնաժողովը երկարամյա նախագահած ՀՀԿ-ական նախկին պատգամավոր Գագիկ Մինասյանի համար չկա շաղկապ մեր երկրի տնտեսական վիճակի ու ահռելի տեմպով աճող պետական պարտքի միջև. 2000-ից 2007-ը, ՀՀ պետական պարտքը երբեք չի՛ գերազանցել 2 միլիարդ ԱՄՆ դոլարը, պարտքը փոքր էր և գնալով նվազում էր՝ մարման հաշվին, Պարտք/ՀՆԱ տոկոսային հարաբերակցությունն էլ, ՀՆԱ-ի արագ աճի շնորհիվ տարեց տարի իջել է 34%-ից աստիճանաբար հասնելով պատմական մինիմումին՝ 14–17%։
Սակայն իրավիճակն աստիճանաբար խախտվեց ինչպես 2008-ին ողջ աշխարհը ցնցած Համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամի, Հարավային Օսիայի համար ծավալված Ռուս- Վրացական պատերազմը, այդպես էլ 2008-ի մարտի 1-ի խժդժությունների, գործադուլների, քաղաքական բախումների, դրանցով թելադրված արտակարգ ռեժիմի պայմաններում, երբ երկրում ստեղծված քաղաքական սոցիալ-տնտեսական իրավիճակն անկայուն դարձավ: Իսկ սրանք իրադարձություններ էին, որոնք դարձյալ ծավալվում էին Նիկոլ Փաշինյանի ուղիղ հրահանգներով ու իր շուրջ: Ինչպես ողջ աշխարհում, այդպես էլ Հայաստանում, գնաճը, որոշ արտաքին և ներքին տնտեսական կապերի խզումները հանգեցրեցին պետպարտքի կտրուկ աճի։
Հայաստանին ևս պատճառվեց միլիարդավոր դոլարների վնաս։ 2008-ից 2018թվականներին ՀՀ պետական պարտքը աճել է, մերթընդմերթ նահանջելով, 10 տարվա մեջ 2․1-միլիարդից հասնելով մոտ 6․7-ի, Պարտք/ՀՆԱ տոկոսային հարաբերակցությամբ՝ մաքսիմումը գրանցելով 17-ին՝ 53%-ին։ Անգամ 2016-ի Ապրիլյան պատերազմը, դրանով առաջացած ծախսերը, պայմանավորված Իսկանդներների և այլ զինտեխնիկաների գնումները, Հայաստանի վրա միլիարդավոր դոլարների պարտք չեն առաջացրել, մինչդեռ այսօրվա Հայաստանը օր օրի խրվում է ծանր պարտքերի տակ՝ չամրացելով իր պետական սահմանները և չհամալրելով պատերազմ անցած բանակի զինտեխնիկան: Ասում է՝ խաղաղության ձգտող պետությունը այլ օրակարգ ունի:
Եվ ահա կրկին վերադառնում ենք 2018-թվականին, երբ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը, Սերժ Սարգսյանից «ժառանգություն» ստացավ 6.7միլիարդ դոլար պետպարտքով երկիր։ Մի բան, որը Նիկոլի Փաշինյանի կլանի վերլուծաբանների և պրոպագանդիստների խոսքերով, կոռուպցիայի հետևանք էր, լճացած, քայքայված վիճակ: Փոխարենը Նիկոլ Փաշինյանի ու նրանց կողմից կանխատեսվում էր, կտրուկ տնտեսական աճ, սակագների անկում, միլիարդավոր դոլարների ներդրումներ, ներգաղթ: Եվ որ թալանչիների գողացած փողերը պետք է վերցնեն ու բաժանեն հասարակ խեղճ ու կրակ ժողովրդին: Սակայն Նիկոլ Փաշինյանն ու նրա թիմն այս ամենից և ոչ մեկը երբեք չիրականացրեց չկարողացավ կամ չցանկացավ։
Պարտք/ՀՆԱ տոկոսային հարաբերակցության առումով, 2018-ին ժառանգելով 51%, նրանք կարողացան այն նվազեցնել ընդամենը 1 անգամ՝ 2019-ին, ընդամենը 1%-ով՝ 50%։
Իսկ 2020-ին կատարվեց ամենաանսպասելին և ամենահոռետեսականը, երկար սպասված Ֆինանսական դրականի փոխարեն, գրանցվեց բացասական սալդո՝ կտրուկ տնտեսական աճի փոխարեն, կտրուկ անկում և պետպարտք/ՀՆԱ տոկոսային հարաբերակցությամբ ողջ Հայաստանի էկոնոմիկայի պատմության մեջ, արձանագրեցինք պատմական մաքսիմումը՝ 63%։ 2018-ից 2025 թվականներին, Փաշինյանը իրականացրեց ու այսօր էլ շարունակում է իրականացնել, տնտեսագետ-վերլուծաբանների միայն ամենահոռետեսական սպասումները։
