Բագրատ Սրբազանի նամակը ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսին
Պարոն փոխնախագահ,
Ձեզ ողջունում եմ մեր խաչված և հարություն առած Տիրոջ՝ Հիսուս Քրիստոսի անունով։
Այս ողջույնը հղում եմ ՀՀ Երևան-Կենտրոն քրեակատարողական հիմնարկից, որպես վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմի քաղբանտարկյալ։
Օգտագործելով իր կոմունիստական նախորդներից ժառանգված, ժամանակով փորձված մեթոդները՝ Փաշինյանը հրահանգել է իր անվտանգության ապարատին հետևել ինձ, կեղծել ապացույցներ, հարցաքննել, զրպարտել և ազատազրկել։
Ինչո՞ւ։ Պատասխանը պարզ է։ Ես ոչ բռնի ձևով, վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի ոգով, խոսել եմ իշխանության համար անհարմար ճշմարտությունը Հայաստանի մեծ ու փոքր բոլոր ճանապարհներին։
Դրանով ես իրականացրել եմ մարդու իմ հիմնարար իրավունքը՝ իմ քրիստոնեական հավատն ու վկայությունը հրապարակային դաշտ բերելու, այն հույսով, որ ազգային ճգնաժամի այս պահին հայ ժողովուրդն ու պետությունը հավատարիմ կմնան իրենց պատմական քրիստոնեական ավանդույթին։
Ես միայնակ չեմ։ Փաշինյանի ռեժիմի կողմից նույն կերպ ազատազրկված են նաև ուրիշներ գրեթե նույն պատճառներով։ Նրանց մեջ կան իմ եղբայրները՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևորականները՝ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը, Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանը և Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանը։
Բանտարկված է նաև Եկեղեցու աշխարհական բարերար Սամվել Կարապետյանը։ Նրան ոչ միայն ազատազրկել են, այլև պետության կողմից խորհրդային ոճով ազգայնացվել է նրա ընկերությունը։
Վարչապետ Փաշինյանի կողմից մեր բանտարկությունը Հայ Առաքելական Եկեղեցու նկատմամբ պետական իշխանություն հաստատելու իր արշավի շրջանակներում է։ Խախտելով Սահմանադրությունն ու կրոնական ազատության բոլոր սկզբունքները՝ նա պահանջում է, որ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը՝ ամբողջ աշխարհի հայ եկեղեցու գլուխը, փոխարինվի իր ազդեցության տակ գտնվող որևէ անձով։
Պատճառը պարզ է․ Եկեղեցին պաշտպանում է մեր հոտը։ Մենք խոսում ենք Արցախի հայերի՝ իրենց տներ վերադարձի իրավունքի մասին այն բանից հետո, երբ երկու տարի առաջ նրանք ենթարկվեցին էթնիկ զտման Ադրբեջանի կողմից։ Մենք պահանջում ենք Ադրբեջանում պահվող մեր պատանդների վերադարձը։ Մենք խոսում ենք մեր հայրենիքը և նրա ինքնիշխանությունն Ադրբեջանին հանձնելու դեմ։
Դրա համար թե՛ վարչապետ Փաշինյանը, թե՛ Ադրբեջանի կառավարությունը, Եկեղեցին որակել են որպես «խաղաղության խոչընդոտ»։
Բայց Հայ Առաքելական Եկեղեցին պարզապես անում է այն, ինչ արել է 1700 տարի շարունակ՝ պահպանում է հայ ազգը՝ աշխարհի առաջին քրիստոնյա ազգը։ Այդ 1700 տարիների մեծ մասում Եկեղեցին եղել է միակ ազգային հաստատությունը, որը միավորել է հայերին։
Եկեղեցին այսօր հարձակման տակ է հենց այն պատճառով, որ պաշտպանում է հայկական ինքնությունը։ Գործադրվում են ջանքեր՝ Հայաստանը զրկելու իր քրիստոնեական ժառանգությունից և այն ինտեգրելու Թուրքիայի և Ադրբեջանի թյուրքական, իսլամական աշխարհին՝ որպես տնտեսական և ռազմական վասալ։
Դուք, պարոն փոխնախագահ, իրավացիորեն նախազգուշացրել եք Եվրամիությանը, որ այն քաղաքակրթական ինքնասպանություն է գործում՝ հրաժարվելով Եվրոպայի քրիստոնեական ինքնությունից և բացելով իր սահմանները նրանց առջև, ովքեր չեն կիսում Եվրոպայի հրեա-քրիստոնեական արժեքներից բխող արժեհամակարգը։
Սա հենց այն է, ինչ այսօր Հայաստանի մեջ ծրագրում և իրականացնում է ՀՀ վարչապետը։
Պատմության ընթացքին միշտ եղել են հայեր, անգամ եկեղեցականներ, որոնք դարձել են Եկեղեցու հալածիչների գործիքները։ Նրանք հաճախ դա արել են խաղաղության անվան տակ։
«Խաղաղություն, խաղաղություն են ասում, երբ խաղաղություն չկա» (Երեմիա 8:11)։ Այդպես էր Երեմիա մարգարեի օրոք։ Այդպես է նաև այսօր Հայաստանում։
Նախագահ Թրամփը մեծ ժամանակ և քաղաքական կապիտալ է ներդրել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն հաստատելու համար։ Սակայն չի կարող Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն լինել, եթե հայ ազգը դադարի գոյություն ունենալուց։ Եթե Հայ Եկեղեցին հաջողությամբ չեզոքացվի, ապա վտանգի տակ կհայտնվի ոչ պակաս, քան հայ ազգի գոյությունը:
Գիտեմ, որ շուտով դուք կայցելեք Հայաստան և Ադրբեջան։ Դուք մեծապես կնպաստեք իսկապես պատմական և երկարատև խաղաղությանը, եթե՝
1. ապահովեք Երևանում և Բաքվում պահվող հայ քրիստոնյա քաղաքական բանտարկյալների ազատ արձակումը, և
2. ստանաք երաշխիքներ Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված 150.000 հայ քրիստոնյաների անվտանգ վերադարձի համար՝ նրանց հիմնարար մարդկային իրավունքների լիարժեք պահպանմամբ։
Ձեր կարևոր առաքելությանը մեկնելիս խնդրում եմ հիշել Եսայի մարգարեի այն խոսքերը, որոնք մեր Տերը ընթերցեց Իր երկրային ծառայության սկզբում․
«Տիրոջ Հոգին ինձ վրա է, որովհետև Նա ինձ օծել է՝ ավետարանելու աղքատներին, ինձ ուղարկել է՝ ազատություն քարոզելու գերիներին և տեսողություն՝ կույրերին, ազատ արձակելու ճնշվածներին» (Ղուկաս 4:18)։
Թող այս Հոգին առաջնորդի Ձեզ Հայաստանի և Ադրբեջանի իշխանությունների հետ Ձեր շփումների ընթացքում։
Հարգանքով, սիրով և աղոթքով
Արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյան
02.02.2026
