Վահագն Վարագյանը իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.
44-օրյա դավաճանված պատերազմի հետևանքով , երբ այդպես էլ կազմակերպված մոբիլիզացիոն զորքերը չհասան պաշտպանական բնագծեր, ստորագրվեց առաջին կապիտուլյացիան: Պատերազմից հետո ՀՀ դավաճան կառավարիչները հանձնեցին Քարվաճառի, Քաշաթաղի և Ակնայի շրջանները: Արցախը հայտնվեց շրջափակման մեջ, և ընդամենը մեկ կածանով Բերձորի միջանցք կոչված փոքրիկ ճանապարհ մնաց Մայր Հայաստանի հետ կապը: Այնուհետև լիակատար շրջափակում, 2023-ի սեպտեմբերի պատերազմ, որի ժամանակ ՀՀ զինված ուժերը Ադրբեջանի դեմ մենակ թողեցին Արցախի զինվորականներին ու ժողովրդին: Տեղի ունեցավ բռնագաղթ, հայրենազրկում, ի վերջո՝ Արցախի լիակատար հանձնում:
Վերջիվերջո, ո՞վ հանձնեց Արցախը: Հայաստանի իշխանությունները ամեն օր մեղադրում են Արցախի իշխանություններին մի քանի միլիարդի զենք-զինամթերք թշնամուն թողնելու ու չկռվելու մեջ: Այնինչ, Արցախի հերոսական ժողովուրդը կռվեց ինչքան կարող էր (մի բան էլ ավելի), օրինակ՝ Մարտունու քաղաքապետը իր ընկերներով կռվեց ու զոհվեց, որպեսզի թշնամու ոտքը չմտնի իր քաղաքը:
Ո՞վ էր պատասխանատուն, որին այդքան մեղադրում է իշխող վարչախումբը:
Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի հրամանատար Կամո Վարդանյանն էր պատասխանատուն: Որտե՞ղ է հիմա, արդյո՞ք պատասխանել է Սիմոնյան Ալենի հարցին, թե ինչու է այդքան զինամթերք հանձնել ադրբեջանցիներին ու պատշաճ չի կազմակերպել Արցախի պաշտպանությունը: Իհարկե, չի պատասխանել:
Ավելին՝ դարձել է Նիկոլի սիրելի գեներալներից մեկը և նշանակվել է ՀՀ ԶՈւ Գլխավոր շտաբի պետի խորհրդական:
Բարեկիրթ, բարեպաշտ ու տարրական մարդկային արժանապատվություն ունեցող ամեն մի հայ պարտավոր է դավաճաններին ու տուն պահելու անվան տակ թաքնված ազգի դասալիքներին անվանական հիշել ու դրանց մասին հիշացնել, որ սերնդեսերունդ հայերը ճանաչեն իրենց մեջ երբևիցե եղած թերմացքներին, բնության և ազգի խզբզանքներին:
Դեմքով ճանաչե’ք Արցախը հանձնողներին և դրանց ծառաներին:
