Ռուսական սպառնալիքին ընդառաջ՝ ՆԱՏՕ-ում քննարկվում է ոչ ռազմավարական միջուկային զենքի տեղակայումը Լեհաստանում, Ֆինլանդիայում և Լիտվայում։ Այս սպառազինությունը նախատեսված է զորքերին, օդանավակայաններին, նավահանգիստներին, հրամանատարական կետերին և ռազմական ենթակառուցվածքների այլ օբյեկտներին հարվածելու համար, իսկ դրա խոցումն իրականացվում է կործանիչների կամ թևավոր հրթիռների միջոցով: Դրանք իրենց հզորությամբ զիջում են ռազմավարական միջուկային զենքին:
Դրանից առաջ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Մարկ Ռյուտեն հնարավոր էր համարել ամերիկյան լրացուցիչ միջուկային զինանոցի տեղակայումը Եվրոպայում: «Մենք պետք է ապահովենք, որ ոչ ոք չկարողանա միջուկային հարված հասցնել մեզ՝ առանց պատասխան գործողությունների ենթարկվելու», - մեջբերում է գործակալությունը Ռյուտեի խոսքերը:
Սառը պատերազմի ավարտից և միջուկային զինանոցների կրճատումից հետո եվրոպական մայրցամաքում պահպանվել է ամերիկյան արտադրության շուրջ 100 units B61-12 միջուկային ռումբ: Դրանք տեղակայված են ՆԱՏՕ-ի անդամ հինգ պետությունների՝ Գերմանիայի, Բելգիայի, Իտալիայի, Նիդեռլանդների և Թուրքիայի վեց ռազմաօդային բազաներում՝ միջուկային համատեղ օգտագործման ծրագրի շրջանակում: Ավելի վաղ Լիտվայի նախագահ Գիտանաս Նաուսեդան հայտարարել էր Վիլնյուսի պատրաստակամության մասին միանալ ՆԱՏՕ-ի միջուկային զսպման համակարգին Ռուսաստանի կողմից Ուկրաինայի դեմ պատերազմի ֆոնին՝ նշելով, որ Լիտվան ներկայումս չունի խաղաղ ժամանակ իր տարածքում միջուկային զենք տեղակայելու անմիջական ծրագրեր։
Հունիսի վերջին Ֆինլանդիան փոփոխություններ է ընդունել իր միջուկային էներգիայի մասին օրենքում՝ վերացնելով իր տարածքում միջուկային զենքի ներմուծման և տեղակայման արգելքը։ Այս փոփոխություններն ուժի մեջ են մտել հուլիսի 1-ին։
