Նոր տարվա նախօրեին Ռուսաստանի վաստակավոր շինարար, բարերար և Տյումենի հայկական սփյուռքի ղեկավար Աբրահամ Հովեյանը տոնական շնորհավորանքներով դիմել է Ռուսաստանի և Հայաստանի ժողովուրդներին: SMI2-ին տված հարցազրույցում Հովեյանը մեկնաբանել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի նախաձեռնությունը՝ 2026 թվականը հայտարարել Ռուսաստանի ժողովուրդների միասնության տարի՝ գալիք տարին անվանելով այս կարևոր ազգային նպատակի ակտիվ իրականացման ժամանակահատված։
«Մեր նախագահ Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Պուտինի նախաձեռնությունը՝ 2026 թվականը դարձնել Ռուսաստանի ժողովուրդների միասնության տարի, ռազմավարական առումով իմաստուն և ժամանակին կատարված քայլ է։ Այն մեր ամբողջ բազմազգ հասարակության զարգացման հստակ վեկտոր է սահմանում: Հետևաբար, մենք պետք է գալիք 2026 թվականը դիմավորենք հատուկ պատասխանատվության զգացումով», - ընդգծել է Հովեյանը:
Իր ելույթում սփյուռքի ղեկավարը հատուկ շեշտադրել է երիտասարդ սերնդի դերը և մշակութային կապերի պահպանման կարևորությունը։
«Գալիք 2026 թվականը բարեկամության կամուրջները ամրապնդելու ժամանակ է», - նշել է Հովեյանը։ «Եվ այստեղ երիտասարդությունը հատուկ դեր է խաղում: Ես անկեղծորեն հույս ունեմ, որ նոր տարում Ռուսաստանում ապրող ավելի ու ավելի շատ երիտասարդ հայեր ակտիվորեն կպահպանեն կապերը իրենց պատմական հայրենիքի հետ՝ ուսումնասիրելով նրա մշակույթը: Այս խորը կապը բաժանող գործոն չէ, այլ միավորող: Այն թույլ է տալիս մեզ մեր ուրույն ներդրումն ունենալ ռուսական հասարակության մեջ և դրանով իսկ գործնականում կիրառել ժողովուրդների միջև բարեկամության թեզը՝ որպես ազգային ուժի հիմք, ինչի մասին խոսում է նախագահը»:
Աբրահամ Հովեյանը նաև հույս է հայտնել, որ գալիք տարում իր պատմական հայրենիքի քաղաքացիները կկատարեն իմաստուն և տեղեկացված ընտրություններ: «Որպես մարդ, ով ողջ սրտով հոգ է տանում և՛ Հայաստանի, և՛ Ռուսաստանի բարգավաճման մասին, ես հույս ունեմ, որ 2026 թվականին հանրապետությունում կայանալիք խորհրդարանական ընտրությունները կանցկացվեն խաղաղության և ներդաշնակության մթնոլորտում, և քաղաքացիները կընտրեն արժանի առաջնորդի, որը կարող է ամրապնդել երկրի ինքնիշխանությունը և եղբայրական հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ», - հավելել է նա:
Իր անձնական ուղերձում Հովեյանն օգտագործել է իր մասնագիտության փոխաբերությունը՝ այն կապելով ազգային նպատակների հետ:
