Կարդալով իմ ռուս գործընկերների արձագանքները այսօրվա իմ հայտարարության վերաբերյալ, որ ժամանակն է լրջորեն քննարկել ռուսական հեռուստաալիքների հեռարձակումը Հայաստանում դադարեցնելու հարցը, ես ակամա ինքս ինձ մի պարզ, բայց կարևոր հարց եմ տալիս. մի՞թե այս հարգված մարդկանցից ոչ մեկը չի հարցնում իրեն՝ ինչո՞ւ։ Այս մասին սոցիալական ցանցերում ռուսերենով գրել է Հայաստանի խորհրդարանի նախագահ Ալեն Սիմոնյանը։
«Թե՞ իսկապես ինչ-որ մեկին թվում է, որ «արևմտյան կառույցների ազդեցության», «մարդու իրավունքների խախտումների» և «Ռուսաստանի ու Հայաստանի միջև դարավոր բարեկամության, որը ինչ-որ մեկը փորձում է ոչնչացնել» մասին անգիր սովորած արտահայտությունները կրկնելով՝ կարելի է կրկին խաչակնքվել, հիշատակել Ուկրաինան և այս հին, վաղուց մաշված ռետինե ժապավենը ձգել հայկական համատեքստին։
Իրականում՝ պետք չէ որևէ բան կամ որևէ մեկին փնտրել։ Մեղավորներ հորինելու անհրաժեշտություն չկա. բավական է պարզապես միացնել հեռուստացույցը։
Քանի որ «ռուս-հայկական հարաբերությունները փչացնելու խնդիրը» լուծելու լավագույն մարդիկ ոչ թե արևմտյան հետախուզական գործակալությունները, առասպելական գործակալները կամ ՀԿ-ներն են, այլ որոշ ռուսական պետական հեռուստաալիքներ, լրագրողներ և խմբագիրներ են։
Երբ՝– ռուսական պետական հեռուստաալիքները ամենավիրավորական խոսքերով, երբեմն՝ բացահայտ անպարկեշտությամբ, վիրավորում են Հայաստանի ընտրված իշխանություններին,– համակարգված կերպով հակադրում են հայ հասարակությանը սեփական իշխանություններին՝ մոռանալով, որ մեր իշխանությունները ընտրվում են ուղղակի և ազատ ընտրություններով,– կասկածի տակ են դնում Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանությունը, անկախությունը և նույնիսկ գոյությունը,– կոչ են անում դուրս գալ ցույցերի՝ նշելով ամսաթիվը, ժամը և վայրը, փաստացի հանդես գալով գործող սահմանադրական կարգի դեմ,– բացահայտորեն դատապարտում են իրենց երկրի օրենքը կատարող հայ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների գործողությունները,– և միջամտում են Հայաստանի ներքին կյանքի բոլոր ոլորտներին՝ քաղաքական գործընթացներից մինչև ազգային խորհրդանիշներ։
Ես առաջարկում եմ իմ մոսկովյան գործընկերներին գոնե մեկ րոպեով պատկերացնել հակառակ իրավիճակը.Ի՞նչ կասեիք, եթե Հայաստանի պետական հեռուստաալիքներով.– հաղորդավարները վիրավորեին Ռուսաստանի նախագահին և ղեկավարությանը,– քննարկեին Ռուսաստանի Դաշնության տարածքային ամբողջականությունը և հայտարարեին, որ «Ռուսաստանը չպետք է գոյություն ունենա»,– եթեր հեռարձակեին հատուկ ռազմական գործողության ռեպորտաժներ՝ քննադատելով ռուսական բանակի գործողությունները,– վերլուծեին Ռուսաստանի քաղաքացիների դեմ հարուցված քրեական գործերը։
Այո, այո, հարգարժան քաղաքական գործիչներ, սենատորներ, հեռուստահաղորդավարներ, պատգամավորներ, մեկնաբաններ և հրապարակախոսներ։Սա է այն, ինչ ամեն օր ռուսական հեռուստաալիքների էկրաններից լցնում են մեր քաղաքացիների գլխին։Սա է այն, ինչը իրականում ոչնչացնում է ռուս-հայական հարաբերությունները՝ ոչ թե Արևմուտքը և, անշուշտ, ոչ թե հայ ժողովուրդը կամ քաղաքական գործիչները։Այսպիսով, սովորական կլիշեների և վհուկների որսի փոխարեն՝ փորձեք վերջապես ինքներդ ձեզ տալ մեկ, բայց անկեղծ հարց.Ինչո՞ւ։Եվ ոչ թե՝ Ո՞վ։
Սա պետք է դադարեցվի։«Կամ դուք կդադարեցնեք, կամ մենք կանենք դա», - գրել է Սիմոնյանը։
